Όσο περνάνε τα χρόνια αυτή η ανάγκη γίνετε όλο και μεγαλύτερη, ίσως γιατί εμείς μεγαλώνουμε , ίσως γιατί όλο και περισσότεροι προσπαθούν με θράσος και χωρίς ντροπή να υποτιμήσουν την νοημοσύνη & την σκέψη μας.
Δεν υπάρχει άνθρωπος, μικρός μεγάλος, που έχουμε μια αλληλοεπίδραση να μην προσπαθήσει να μας περάσει για χαζό.
Στην νοοτροπία πολλών ανθρώπων η ευγένεια το ήθος ή η αποφυγή μιας αψιμαχίας , το θεωρούν αδυναμία και όχι ανωτερότητα …έτσι ο άνθρωπος που δεν θέλει καβγάδες αυτόματα γίνεται και χαζός.
Ακόμα και στην πολιτική το ίδιο γίνεται. Βλέπουμε να μας λένε ψέματα, περιμένοντας να τα πιστέψουμε. Τώρα θα μου πείτε αφού εμείς οι ίδιοι το κάνουμε γιατί περιμένουμε να μας αντιμετωπίσουν διαφορετικά οι πολιτικοί και όχι μόνο.
Συμπεριφερόμαστε με αγένεια σε κάθε τι της καθημερινότητας μας. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να πετυχουμε τον σκοπό μας , αδιαφορώντας για τις ανάγκες, τις απόψεις των γύρων μας.
Λειτουργούμε με αρρωστημένο εγωισμό, αγνοώντας την έννοια της συνύπαρξης, της αλληλοκατανόησης, της ανάγκης να μπούμε και εμείς στην θέση του “κατηγορούμενου” (αν όντως έτσι πρέπει λόγο των πράξεων μας)
Δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε ότι στην θέση εκείνου που χρησιμοποιούμε για να πετύχουμε τον στόχο μας, μπορεί πολύ εύκολα να βρεθούμε και εμείς οι ίδιοι .Δεν καταλαβαίνουμε ότι η δύναμη ή η αδυναμία που χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο , είναι αποτέλεσμα βιωμάτων, βιωμάτων που μπορεί και εμείς οι ίδιοι να τα ζήσουμε ….βλέπετε η ζωή κάνει παιχνίδια που δεν τα υπολογίζουμε.
Έχουμε καταντήσει να ζούμε σαν σε ζούγκλα, που ο αλληλοσπαραγμός , η απουσία ανθρωπιάς και συμπόνιας, ονομάζεται αυτοάμυνα. Προσπαθούμε να επιβιώσουμε και να ξεχωρίσουμε υποτιμώντας το κάθε τι που θα μπορούσε να απειλήσει την εικονική & ουτοπική μας εικόνα. Υποτιμάμε ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, ανίκανοι να καταλάβουμε ότι αυτές είναι αρετές που δίνουν υπόσταση στην ανθρώπινη φύση και μας κάνει να διαφέρουμε από τα ζώα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου